Η ιδέα για την ανακαίνιση του παλιού υδατόπυργου χρονολογείται από τον Δεκέμβριο του 1997. Τότε, ο νεαρός αρχιτέκτονας Norman Räffle παρατήρησε τον αχρησιμοποίητο πύργο. Μαζί με τον πατέρα του Jürgen ανέπτυξαν ένα σχέδιο για μια νέα χρήση της δεξαμενής νερού, την οποία η τοπική εταιρεία Milchwerke GmbH είχε χρησιμοποιήσει μέχρι το 1979. Το 2002, η κατασκευαστική εταιρεία Räffle & Sons απέκτησε τελικά τον φθαρμένο πύργο.
Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου σχεδιασμού, το 2006 γεννήθηκε η ιδέα να μετατραπεί ο 30 μέτρων πύργος στο πρώτο παγκοσμίως κτίριο μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος τεχνικά και οικονομικά, ο Thorsten Räffle υπέβαλε μια εκατοντάδων σελίδων αίτηση χρηματοδότησης ως εγκατάσταση επίδειξης στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Περιβάλλοντος, στην KFW και στο Ομοσπονδιακό Γραφείο Περιβάλλοντος, η οποία εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2008.
Κατά τη διάρκεια της φάσης ανακαίνισης από το 2008 έως το 2016, η κορυφή του πύργου μειώθηκε αρχικά σε ύψος κορμού 21 μέτρων και στη συνέχεια προστέθηκαν πέντε νέα ορόφοι από οπλισμένο σκυρόδεμα. Επειδή η Radolfzell βρίσκεται στα όρια της σεισμικής ζώνης 2, ο τελικός πύργος με το τελικό ύψος των 50,5 μέτρων πρέπει να αντέχει ακόμα και στις ισχυρότερες δονήσεις χωρίς ζημιές. Αυτό απαιτούσε τόσο ασφαλείς στατικές κατασκευές όσο και υψηλής ποιότητας συστήματα στερέωσης.
«Όσο ψηλότερος ανεβαίνει ο πύργος», όπως λέει ο σχεδιαστής Norman Räffle, «τόσο περισσότερο βάρος πρέπει να αντέξει. Στο τέλος είναι περίπου 2.500 τόνοι! Γι’ αυτό χρειαστήκαμε για την αποκατάσταση των παλιών τοίχων και για την κατασκευή του νέου σκυροδέματος συστήματα στερέωσης που να πληρούν τις υψηλότερες ποιοτικές απαιτήσεις και όλους τους σεισμικούς κανονισμούς. Μέχρι τώρα, στην κατασκευαστική μας εταιρεία είχαμε πολύ καλή εμπειρία με την εταιρεία fischer από την περιοχή μας. Γι’ αυτό χρησιμοποιήσαμε και σε αυτό το έργο τα προϊόντα τους. Είναι εγγυημένα ασφαλή και καινοτόμα.» Περίπου 2.200 αγκύρια έγχυσης τοποθετήθηκαν για την αποκατάσταση του τοιχώματος του πύργου πάχους 39 εκατοστών. Αυτά τα αγκύρια έπρεπε να προσαρμοστούν ακριβώς στην κατηγορία αντοχής της πέτρας 20 και στην ομάδα κονιάματος III a του παλιού τούβλινου τοίχου. «Εδώ αποδείχθηκε», τονίζει ο Norman Räffle, «ότι αυτά τα αγκύρια περνούσαν εύκολα μέσα από τον παλιό σοβά, χωρίς να χρειαστεί να αφαιρεθεί.»
Το χρησιμοποιημένο σύστημα έγχυσης fischer, που αποτελείται από το ισχυρό υβριδικό κονίαμα FIS V, το μανίκι αγκύρωσης και τη ράβδο με σπείρωμα ή το εσωτερικό μανίκι με σπείρωμα, έχει αποδειχθεί αξιόπιστο από την πλευρά του ιδιοκτήτη του έργου. Ως το πρώτο σύστημα εγχυόμενου κονιάματος που είναι εγκεκριμένο για όλα τα σχετικά δομικά υλικά, προσφέρει την απαραίτητη ασφάλεια για ολόκληρο τον πύργο. Απόλυτα συντονισμένο, μπορεί να αντέξει τα πολύ υψηλά φορτία. Επιπλέον, χάρη στη βελτιστοποιημένη δομή πλέγματος του μανικιού αγκύρωσης, η κατανάλωση κονιάματος μειώθηκε έως και κατά 80 τοις εκατό. Αναμφίβολα ένα εξίσου σημαντικό πλεονέκτημα για τον σχεδιαστή.
Επιπλέον, κατά τη συναρμολόγηση της μεταλλικής υποδομής για την προσκολλημένη αεριζόμενη πρόσοψη στον πύργο πρόσβασης καθώς και στην κορυφή του πύργου, χρησιμοποιήθηκαν περίπου 1.200 βίδες αγκύρωσης fischer FAZ II σε διάφορα μήκη. Οι διεθνείς εγκρίσεις, που ισχύουν και για εφαρμογές σε σεισμογενείς περιοχές (σεισμικότητα), εγγυώνται βέλτιστη ασφάλεια και υψηλή κατανομή φορτίων· μόνο και μόνο επειδή το βάθος αγκύρωσης στον τοίχο εκμεταλλεύεται πλήρως την μέγιστη απόδοση της αγκύρωσης και του σκυροδέματος. Λίγες μόνο χτυπήματα με σφυρί αρκούν και η άγκυρα είναι σταθερή. Λαμβάνοντας υπόψη τη μακρά διάρκεια κατασκευής, αυτή η αισθητά γρήγορη συναρμολόγηση ήταν ένα ακόμη σημαντικό κριτήριο απόφασης για τον ιδιοκτήτη του έργου.
Όσο ψηλότερος ανεβαίνει ο πύργος, τόσο περισσότερο βάρος πρέπει να αντέξει. Στο τέλος, είναι περίπου 2.500 τόνοι! Γι' αυτό χρειαστήκαμε σταθεροποιητικά συστήματα κατά την αποκατάσταση των παλιών τειχών και για την κατασκευή νέου σκυροδέματος που να πληρούν τις υψηλότερες ποιοτικές απαιτήσεις και όλους τους σεισμικούς κανονισμούς.
